Stelplurnar eru í mismunandi ástandi þegar þær koma á heimili ProCare þar sem þær fá húsaskjól á meðan þær eru ófrískar. Ástæður þess að þær óska eftir húsaskjóli eru mismunandi. Í sumu tilfellum hafa foreldrar þeirra sent þær vegna skammar og vilja ekki að neinn viti af ástandi þeirra. Sem dæmi eru þær stundum sagðar vera úti á landi hjá ættingjum þar til barnið er fætt. Aðrar eru útskúfaðar af fjölskyldum sínum og eiga ekki í nein hús að venda. Sumum er sagt að þær séu ekki velkomnar aftur nema án barnsins og öðrum að þær eigi alls ekki afturkvæmt.

Við þessar aðstæður getur skipt meginmáli að stúlkunum sé hjálpað til þess að sjá fyrir sér sjálfar eftir fæðingu barnsins. Þannig hefur ProCare reynt að hjálpa einstaka stúlku til náms. Árangurinn er ótvíræður. Stúlkurnar öðlast metnað fyrir sér og umhverfi sínu, þær ná að framfleyta sjálfum sér, og stundum fleira fólki, og síðast en ekki síst verða þær fyrirmyndir annarra kvenna í samfélögum sínum. Þannig verða margföldunaráhrif af þeim konum sem fá hjálp.

Í Enza-skólanum hafa stúlkurnar verið fengið tölvu- og lífsleikninámskeið sem hafa skilað nokkrum þeirra vinnu. Með tilkomu húsnæðis undir skólann mun verða boðið upp á fjölbreyttari námskeið.

Hér má nálgast myndskeið af aðstæðum stúlknanna.

Bronwin er ein þessara stúlkna. Hún varð ófrísk eftir að henni var nauðgað af hópi karlmanna og var í kjölfarið útskúfað. Hún fékk inni á heimili fyrir ófrískar stúlkur og gaf barnið frá sér til ættleiðinar. Hennar beið ekkert nema götulíf og sár fátækt en félagsfræðingar ProCare hjálpluðu henni að láta draum hennar um hárgreiðslunám rætast. Í dag vinnur Bronwin á hárgreiðslustofu í Wellington og fæðir 12 manns. Konurnar í fátækrahverfinu líta upp til hennar og það hvetur hana til að ná enn frekari árangri.

Önnur stúlka í sömu stöðu og Bronwin sem ProCare kostaði í hjúkrunarnám eignaðist nýja tilveru við stuðninginn. Hún var of fátæk til að geta nýtt sér almenningssamgöngur og gekk tíu kílómetra dag hvern til að komast í skólann. Að námi loknu fékk hún vinnu á elliheimili. Með tekjunum sem hún fær þar nær hún að framfleyta sér, dóttur sinni og nágrönnum.

Í flestum tilfellum hefði þeim stúlkum sem fá hjálp beðið fátt annað en sár fátækt, og að selja líkama sína til þess að komast af. Tölfræðin sýnir að flestar þeirra enda á götunni og leiðast út í smáglæpi og eiturlyfjaneyslu. Þær eru dæmdar í fangelsi og verða þannig baggi á samfélaginu, og láta oftast lífið langt fyrir aldur fram.

Með hjálp geta þessar stúlkur átt bjarta framtíð og orðið fyrirmyndir annarra kvenna.